7 listopada uczciliśmy w naszej szkole Narodowe Święto Niepodległości.
Datę ważną dla każdego Polaka.
W tym roku przypada 107. rocznica odzyskania niepodległości. Po wielu długich latach, pełnych przelewu niewinnej krwi, Polska dźwignęła się z kolan. Ona tak na prawdę nigdy nie odeszła. Ojczyznę nosi się w sercu.
Uroczystość uświetniła recytacja przejmującej "Gawędy o miłości ziemi ojczystej" wykonanej przy akompaniamencie muzycznym. Była również krótka, ale jakże treściwa lekcja historii. Po niej uczniowie mogli się sprawdzić i wykazać posiadaną wiedzą. Miłym akcentem były nagrody dla przedstawicieli klas biorących udział w kahoocie przygotowane przez Samorząd Uczniowski.
Ważnym momentem dla naszych licealistów była również "Ballada o rotmistrzu Pileckim" wykonana przez szkolny zespół "Nie różowa pantera". Rotmistrz Witold Pilecki jest patronem naszego liceum. To od niego czerpiemy siłę i dumę, że jesteśmy Polakami.
Równo o godzinie 11.11 wszyscy uczniowie stanęli ramię w ramię i uroczyście odśpiewali hymn państwowy.
 

O 11 listopada …

Dla nas Polaków, 11 listopada, jest dniem radości, jest dniem dumy, jest dniem chwały, jest dniem w którym ze wzruszeniem wspominamy, że po 123 latach niebytu nasze państwo, Polska, odrodziło się.

Miecz, który przez lata siekał nasz kraj, został skruszony. Zapłaciliśmy jako naród wielką cenę. W samej tylko 1 wojnie światowej, walcząc po różnych stronach frontu, w ramach różnych armii, zginęło pół miliona Polaków. Ale nie możemy zapomnieć, że przelewaliśmy krew w czasie powstania kościuszkowskiego, w wojnach napoleońskich, krwawiliśmy w czasie powstania listopadowego i styczniowego, ………. krwawiliśmy właściwie nieprzerwanie przez długie 123 lata.

Gdy nadszedł w końcu upragniony moment, niektórzy nazywali go …. cudem. Jednak nie byłoby tego cudu, gdyby nie poświęcenie minionych pokoleń, które walczyły, trwały, pielęgnowały polskie tradycje, język czy historię.

Należy tutaj wspomnieć o Ojcach Niepodległości – Józefie Piłsudskim, Ignacym Janie Paderewskim, Wincentym Witosie, Wojciechu Korfantym. W tym męskim świecie nie możemy także zapomnieć o wielkich kobietach, chociażby Emilii Plater – uczestniczce powstania listopadowego, Izabeli Czartoryskiej, która pielęgnowała polskie tradycje, Marii Skłodowskiej Curie – polskiej noblistce, która pomimo sławy jaką zdobyła za granicą, nigdy nie zapomniała o Polsce, do końca ją wspierając.

Dziś patrzymy na Polskę, po tych 100 latach od tamtego momentu..

Ale przecież nie możemy zapomnieć, że po drodze przeżyliśmy 2 wojnę światową…. Przeżyliśmy traumę komunizmu, choć czekaliśmy na wyzwolenie…

Pokolenie naszych dziadków, czy rodziców, wychowane w Polsce niesuwerennej, Polsce biednej, oddalającej się od cywilizacji zachodniej, kolejny raz podniosło głowy, aby mogła powstać Solidarność. To ona szczęśliwie doprowadziła nas do wolności, z której korzystamy także my…

Co właściwie możemy powiedzieć, zwłaszcza my, którzy o Polskę nie musieli się bić?

Musimy pamiętać jaka była cena wolności, jaka była cena niepodległości,…… o tym nie wolno nam nigdy zapomnieć.

Teraz, także my, swoim życiem, w codziennej pracy, musimy ją umacniać ponieważ należy pamiętać ze WOLNOŚĆ nie jest dana nam raz na zawsze.

Na końcu chciałbym zwrócić się do naszych uczniów i uczennic z Ukrainy ….

Wierzymy, że także i Wam przyjdzie cieszyć się wolną i niepodległą Ukrainą, ponieważ patrząc na historię mojego narodu, wiem że tak się stanie….

Niech żyje wolna i niepodległa Polska!

Cześć i chwała bohaterom Ojczyzny!

Tekst autorstwa nauczyciela historii, pana Dariusza Wójcika, wygłoszony 07.11.2025 roku z okazji Narodowego Święta Niepodległości. Tekst miała zaszczyt wygłosić Kinga Szymańska - uczennica klasy IVH